يكي مثل من

احساسات و عواطف ٬ از لطافت و زلالی خاصی برخورداره که به اون چهره ی معصومی میده و البته بسیاری از احساس ها هم همین طور هستند اما خیلی مهمه که گول همین احساسات را نخوریم. ممکنه کسی در اوج احساس باشه و خودش رو در هاله ای از لطافت و نرمی ببینه به طوری که به هیچ وجه نتونه تصور کنه که مسیر حرکتش به طرف انحراف و اشتباهه . شاید به خاطر همین باشه که میگن قبل از این که به کسی احساس پیدا کنی سعی کن با عقلت جایگاه اون رو مشخص کنی چون اگه احساس و عاطفه به میون اومد ٬ دیگه عقل نمی تونه کاری بکنه.

شما هم یه کم فکر کن . شاید تجربه کرده ها هم نظر من رو تایید کنن.

منتظر نظراتن هستم.